Tijd om thuis te komen

Thuis houd ik van Pokémon, popjes, tekenen, schilderen, fietsen op mijn driewieler en mensen helpen. YouTube kijken doe ik ook graag. Familie Bellinga is mijn favoriet, maar dan vooral de mama. De rest van het gezin vind ik bijzaak. Ook Bassie en Adriaan, Ernst en Bobbie, Frans Bauer, Jan Smit, Nick en Simon en allerlei muziekvideo’s vind ik leuk. Carnaval vind ik geweldig, al kijk ik liever mee dan dat ik ga hossen.

Dieren maken mij blij. Als mijn zus Daisy een van haar cavia’s meeneemt, is het feest. Van onze honden is Pooh mijn favoriet, omdat hij klein en zwart is. Hij voelt mij goed aan. Als ik huil of boos ben, komt hij op mijn schoot zitten en kusjes geven. Dan word ik meteen rustig.

Zwarte dieren vind ik heel interessant. Gorilla’s bijvoorbeeld. Zet mij in GaiaZOO bij het gorillaverblijf en je hebt geen kind aan mij. Gelukkig zitten ze achter glas, want voor mij zien ze er heel knuffelbaar uit.

Toen ik klein was, had ik in de zoo van Antwerpen een bijzonder moment met gorilla Casey. Ik legde mijn hand tegen het glas en hij zijn grote hand aan de andere kant. Daarna leunden we allebei met ons hoofd tegen het glas. Dat moment gaan mijn ouders nooit vergeten!

Praten doe ik niet met woorden. Toch laat ik goed merken wat ik bedoel. Voor mensen en dingen verzin ik mijn eigen gebaren. Met die gebaren en pictogrammen kom je al een heel eind. Soms kost het wat moeite om mij te begrijpen, maar dat gaat steeds beter.

Gevoelig, sociaal, behulpzaam en zorgzaam, zo ben ik. Als ik denk dat iemand onrecht wordt gedaan, word ik verdrietig of boos. Knuffelen vind ik fijn. En er zit een verborgen fysiotherapeut of masseur in mij! Daar moet je soms wel grenzen in aangeven.

Bij Biesonder Thuis krijg ik straks een plek waar mensen mij leren kennen. Mijn ouders geven de basiszorg dan grotendeels uit handen, zodat zij weer gewoon papa en mama voor mij kunnen zijn. Tegelijk blijven ze een belangrijk onderdeel van mijn leven.

Mijn ouders zijn samen met andere ouders vanaf het begin betrokken bij Biesonder Thuis. Samen met Koraal en hopelijk ook veel vrijwilligers willen zij er een fijne plek van maken. En dat het nu echt gaat gebeuren, vinden we ontzettend spannend en leuk!

Vrolijk, sociaal en geïnteresseerd in iedereen, zo ben ik. Ik voel sfeer goed aan en sta eigenlijk altijd aan. Er gebeurt veel om mij heen en daar wil ik niets van missen. Mijn gehoor is heel goed, dus fluisteren heeft weinig zin. Ook heb ik snel in de gaten of iemand een nieuw kapsel, een nieuwe bril of iets anders heeft.

Aandacht vind ik fijn. Niet omdat iemand mij steeds bezig moet houden, maar gewoon voor de gezelligheid. Als er iemand bij mij komt zitten, geniet ik daarvan.

Muziek is belangrijk voor mij. Carnaval, Nederlandstalig, meezingen, ik word er blij van. Ook aankleding in huis vind ik geweldig. Kerst, Sinterklaas, Carnaval, het maakt niet uit. Het liefst met veel lichtjes.

Door mijn beperkingen gebruik ik een rolstoel en heb ik hulp nodig bij mijn verzorging. Communiceren kan ik heel goed. Ik kan duidelijk maken wat ik wel en niet wil. Soms ben ik heel vergeetachtig en maak ik overal mijn eigen verhaal van. Nog geloofwaardig ook! En soms zeg ik uit het niets moeilijke woorden. Dat is best knap, toch?

Eigen regie is belangrijk voor mij. Ik wil graag zelf meebeslissen over de dingen die voor mij belangrijk zijn. Structuur heb ik ook nodig. Zonder structuur raak ik uit mijn huisje.
Bij Biesonder Thuis krijg ik straks een nieuwe plek die echt als thuis kan voelen. Een plek met 24-uurszorg, waar mijn ouders betrokken blijven en waar we het samen doen. Zij geven de basiszorg uit handen, maar blijven ondersteunen waar dat nodig is. In de groep, bij de dagbesteding, bij activiteiten of in huis. Zo blijft mijn familie dichtbij, terwijl ik stap voor stap mijn eigen plek krijg.

Ik ben vrolijk, open en graag onder de mensen. Ik houd van grapjes, praat graag met iedereen en doe graag dingen samen. Anderen helpen vind ik geweldig. Soms help ik zelfs zo enthousiast dat mensen mij even moeten afremmen. Als ze rustig uitleggen waar ik wel en niet mee hoef te helpen, begrijp ik dat goed. Dat geeft mij duidelijkheid en rust.

Ik heb het syndroom van Down en door mijn hart ben ik bij lichamelijke inspanning sneller moe. Daarom is structuur belangrijk voor mij. Ik wil graag van tevoren weten wat ik op een dag ga doen.
Op maandag en woensdag ga ik naar Centrum WenG in Neerbeek. Op maandag stofveeg en stofzuig ik de grote zaal. Dat vind ik geweldig, omdat de ouderen van Neerbeek daar dan gymles hebben en ik met iedereen een praatje kan maken. Woensdag is bakdag. Op dinsdag, vrijdag en zaterdag werk ik bij Sjpassie, een lunchroom in Sittard.

Op dinsdagavond ga ik naar G-handbal bij Vlug en Lenig. Donderdagmiddag heb ik fysio bij Praktijk voor Kindertherapie Geleen. Bij het handballen train ik op mijn eigen tempo en doe ik geen wedstrijden mee.

Gezelligheid vind ik fijn. Ik kijk graag naar GTST en films, en luister graag naar muziek. Vooral carnaval en Nederlandstalig. Samen iets leuks doen, zoals uit eten gaan, naar de film gaan of op vakantie gaan, vind ik heerlijk.
Een paar weekenden per jaar ga ik logeren bij Buitengewoon. Daar ontmoet ik ook al een aantal toekomstige huisgenoten van Biesonder Thuis.

Bij Biesonder Thuis krijg ik straks een plek waar ik de dingen kan blijven doen waar ik gelukkig van word. Een kleiner thuis, waar mijn familie betrokken blijft en waar we samen met de zorgverleners zorgen voor een mooi leven. Mijn vader Rob is betrokken bij het bestuur en -net zoals mijn moeder Josette- bij verschillende werkgroepen. Mijn ouders willen ook straks blijven helpen bij mijn verzorging en bij activiteiten in huis. Zo bouwen we samen aan een plek die bij mij past.

Gezelligheid en lekker eten zijn echt mijn ding. Lichamelijk kan ik niet zoveel zelf, maar ik geniet van kleine taakjes. En van erbij zijn als anderen iets doen. Muziek vind ik fijn, net als schilderen en dansen. Ik ben snel tevreden.

Mijn ogen doen het niet zo goed, maar mijn oren juist wel. Pas dus op: ik hoor en begrijp veel! Als er dingen zijn die ik niet mag weten, bespreek dat dan buiten gehoorafstand. Geheime verrassingen kan ik trouwens wel goed bewaren.

Er zijn ook dingen die ik niet leuk vind. Harde, onverwachte geluiden bijvoorbeeld, zoals trommels of hard schreeuwen. Dieren die sterk ruiken vind ik ook maar niks. Op de kinderboerderij kan ik daarvan gaan kokhalzen.

Thuis hebben we een hond, Lilly, en drie katten: Bram, Sjors en Sjimmie. Sjors en Sjimmie zijn broertjes. Hun zusje Lucy komt ook vaak logeren, maar woont eigenlijk bij Mitchel.

Op grote instellingen voel ik mij wat verloren. Ik ken graag de mensen om mij heen. Daarom verheug ik me op Biesonder Thuis. Het is kleiner en persoonlijker. Een plek waar ik mensen kan leren kennen en waar mensen mij leren kennen.

Ook Pascal en Alice kunnen dan blijven helpen. Pascal bakt en kookt graag en is ook nog eens heel handig. Mama Alice kan helpen bij de dagbesteding of bij het eten. Zo blijft mijn leven vertrouwd, met mensen om mij heen die bij mij horen.